Osteopathie voor en na de zwangerschap
06 January, 2007
zie ook: www.osteopathiebijkinderen.com
De geboorte
Een bevalling vraagt veel van de baby en moeder. Tijdens het baren ondergaat het babyhoofdje enorme krachten ten gevolge van de weeën. De schedelbeenderen worden verschoven om het hoofdje te verkleinen en zo de uitdrijving door de bekkenopening mogelijk te maken.
Omdat de structuren van het hoofd nog vervormbaar zijn, levert dit over het algemeen geen problemen op. Vaak verloopt de bevalling echter niet soepel: langdurige weeën, trage ontsluiting, vacuüm– of forcepsverlossing, eventueel bijduwen op de buik van de moeder. Wanneer deze extra krachten niet kunnen verwerkt worden door het kleine babylichaampje, kan dit in de toekomst een storende factor zijn in de ontwikkelingsaspecten van het kind. Als er een blokkade aanwezig is van de bovenste nekwervels, ontstaat er een negatieve spanning in de nekspieren.
Als de nek getordeerd blijft na de bevalling, zal ook de rest van het lichaam zich asymmetrisch ontwikkelen. Een osteopatische controle kan van grote waarde zijn voor de ontwikkeling van het kind.
De behandeling van een baby of kind is anders dan die van een volwassene. De handen van de osteopaat zijn zacht, zo zacht zelfs, dat baby’s direct na de bevalling kunnen behandeld worden.
De zwangerschap
Osteopathie kan veel betekenen voor de zwangere vrouw. In praktijk wordt zeker het bekken, de ribben en het borstbeen onderzocht. Als één van die zones restrictief is, vermindert het comfort van de vrouw. Door te behandelen verhoogt het comfort voor vrouw en foetus, omdat het lichaam een grotere bewegingsvrijheid ondervindt. Bovendien gaat de indaling van de foetus gepaard met een achterwaartse kanteling van het bekken, de uitdrijving met een voorwaartse kanteling. Daarom begint de behandeling van de zwangere vrouw altijd bij het bekken.
Huilbaby’s
Een huilbaby huilt langer dan 3 uur, minimaal 3 dagen per week, over een periode van 3 weken, zonder oorzaak. De ouders merken dat de baby onrustig of ontroostbaar is, niet wil slapen, niet geknuffeld wil worden, niet vlot eet, last heeft van darmkrampen. De osteopaat zoekt naar eventuele invloeden van de schedel, nek, rug, overprikkelde darmen…en behandelt deze structuren met zachte technieken, zodat het zenuwstelsel minder wordt geprikkeld. Hierdoor zal het kind gemakkelijker tot rust komen.
Reflux en darmkrampen
Reflux en darmkrampen kunnen ontstaan door een overprikkeld zenuwstelsel of een onevenwicht ervan door geblokkeerde nekwervels. (mechanische oorzaak) Deze zone is immers zeer belangrijk omdat hier de zenuw vertrekt die instaat voor de spanning en bezenuwing van het spijsverteringsstelsel en andere organen. Bovendien speelt het middenrif hier een belangrijke rol, omdat de slokdarm er passeert. Door deze structuren vrij te maken wordt de spanning genormaliseerd. Niet mechanische oorzaken, van reflux en kolieken (hiatus hernia, aerofagie, pylorus stenose,..) worden echter niet behandeld door de osteopaat.
KISS syndroom
KISS staat voor Kopfgelenk Induzierte Symmetrie Störungen, waarmee een groep van asymmetrieën in de lichaamshouding wordt bedoeld, met name in de bovenste halswervels en schedelgewrichten.